2006/Sep/15

ไหนๆก็วันศิลป พีระศรีแล้วนะ มหาวิทยาลัยก็ไม่ได้ไป นั่งอยู่บ้านรำลึกกันไปแล้วกัน มีเรื่องมาให้อ่านค่ะ จากหนังสือ "เขาเล่าว่า เล่ม 1" โดยคุณอธึก สวัสดีมงคล ยุวพุทธิกสมาคมชลบุรี ในพระสังฆราชูปถัมป์ (สมาคมที่เราเคยเอาไปบอกบุญเทียนพรรษาเพื่อนๆนั่นแหละ)

.............................................................................

ฝรั่งขี้เหม็น

ยังมีคนไทยอยู่ไม่ใช่น้อยที่มีทัศนคติว่า ฝรั่งเป็นคนดี มีความรู้ ความประพฤติดี มีศิลปวัฒนธรรมดีกว่าคนไทย โดยลืมไปว่าฝรั่งก็เป็นปุถุชนคนหนึ่ง ซึ่งอาจทำอะไรผิดๆพลาดๆชั่วๆ ทรามๆได้ และเมื่อถึงคราวเลวแล้วก็เลวไม่แพ้ชาติอื่น

เขาเล่าว่า ศาสตราจารย์ศิลป พีระศรี อัจฉริยะศิลปินชาวอิตาลี ได้เดินทางเข้ามาสู่ประเทศไทยครั้งแรกวันที่ 14 มกราคม 2466 เนื่องด้วยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระราชประสงค์ให้หาประติมากรเข้ามารับกราชการ เพื่อฝึกคนไทยให้มีความสามารถในการปั้นรูป รัฐบาลอิตาลีจึงได้ส่ง โปรเฟสเซอร์ เฟโรซี่ มา

ที่สุดโประเฟสเซอร์ เฟโรซี่ ก็มาเห็นความงามของศิลปะไทย ถึงกับหลงใหลในความงามนั้น จนได้โอนสัญชาติเป็นไทย ชื่อว่าศิลป พีระศรี เป็นผู้ที่บุกเบิกงานศิลปะของไทยหลายแขนงและได้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยศิลปากรขึ้น มีลูกศิษย์มากมายหลายรุ่น

ทุกครั้ง ศาสตราจารย์ศิลปพีระศรี จะให้สติแก่ลูกศิษย์ของตนเสมอว่า อย่าเข้าใจว่าฝรั่งขี้หอม ทำอะไรก็ต้องเลียนแบบฝรั่ง ฝรั่งขี้เหม็น ศาสตราจารย์ศิลปะ จึงเป็นศิลปินที่เข้าถึงศิลปะไทย รักและหลงใหลในศิลปวัฒนธรรมของไทย ในที่สุดชีวิตของท่านก็ต้องฝังอยู่ที่เมืองไทย ผลงานของท่านก็ฝังอยู่ในความทรงจำของศิลปินไทยสืบมาทุกยุคทุกสมัย ไม่มีที่สิ้นสุด

เขาเล่าว่า วันหนึ่งศาสตราจารย์ศิลป พีระศรี นั่งสนทนาอยู่กับหลวงบุณยมานพพาณิชย์ เจ้าของนามปากกา แสงทอง นักประพันธ์เอกคนหนึ่งของไทย เมื่ออัจฉริยะศิลปินกับนักปราชญ์ไทยได้พบกัน ศาสตราจารย์ศิลป พีระศรี ได้กล่าวขึ้นว่า

รูปร่างหน้าตาฉันเป็นฝรั่ง แต่ชีวิตวิญญาณฉันเป็นคนไทย และที่ลึกไปกว่านั้น ฉันคือมนุษย์นะคุณหลวง

หลวงบุณยมานพพาณิชย์ ก็ได้สวนตอบศาสตราจารย์ศิลป พีระศรี ไปทันทีว่า

แต่มนุษย์อย่างโปรเฟสเซอร์นั้นเป็นอัจฉริยะนะครับ

ถ้อยคำอันคมคาย อันเกิดจากปฏิภาณของอัจฉริยะศิลปินกับนักปราชญ์ไทยยังคงอยู่ในความทรงจำของคนไทยไปอีกนาน

..................................................

ศิลปินอยู่เพื่ออะไร ยืนยงเพื่อจรรโลงสิ่งใด แต่ศิลปินก็ภาคภูมิในใจ ที่ได้สร้างเพื่อมนุษยธรรม**

** ส่วนหนึ่งของเพลงศิลปากรนิยม เพลงเก่าแก่ประจำคณะจิตรกรรมฯ

ปล.3 คิดถึงเพื่อนๆมากเลย

ปล.2 เรื่องพระราชวังสนามจันทร์พิมพ์เสร็จแล้ว เอาไว้ลงวันต่อไปนะ

ปล.1 ตัวหนังสือวันนี้ต้องอ่านยากอีกแน่ๆ แก้ไม่ได้อีกตามเคย


edit @ 2006/09/15 15:52:16

Comment

Comment:

Tweet


คิดถึงหนามจันหลาย ขนาดไปเรียนแค่ปีเดียวนะ แต่คิดถึงมากมาย
ได้เพื่อนดีๆ ประสบการณ์ดีๆ และที่สำคัญได้เรียน art appre..กะอาจารย์วินัย แล้วก้อ จิตวิทยากะอาจารย์ลิขิต ตะแกยังสอนกันอยู่อะป่าวนะ
#8 by monticello At 2006-10-18 20:17,
ไปแล้วเซงสาด

ฝนตกฮือๆๆ
#7 by แก่นเซี้ยว (58.10.0.108) At 2006-09-16 23:13,
ลืมไปแล้วนะเนี่ยวันนี้
#6 by มุก At 2006-09-16 11:28,
วันนี้ก็จะไปเหมือนกัน
ไปกับ จิตรกรรม on tour 555
#5 by mei4play At 2006-09-15 17:29,
อ่ะ....คนแก่เพ่งแย่เลยจ๊ะ

มีความสุขวันศุกร์แว้วววววววว555+++
#4 by P Pu At 2006-09-15 16:22,
ไม่บอกนี่ไม่รู้นะเนี่ย

วันที่ 15 ตื่น 15 นาฬิกา
#3 by เอกน้อย At 2006-09-15 15:17,
คิดถึงทุกอย่างที่เป็นศิลปากร

คิดถึงแกมากด้วย
#2 by เหมี่ยว (58.136.168.74) At 2006-09-15 13:11,
เราอ่านเพลงนี้ แล้วขนลุกเลย แต่ก็ว่าจะไปอยู่แล้วหล่ะ ถ้าเกิดว่างๆก็แนะนำให้ไปนะวันอาจารย์ศิลป์เนี่ย ไฮไลท์ของงานพี่ว่ามันมีตอน 2ทุ่มอ่ะ ตอนที่จุดเทียนแล้วร้องเพลงมหาลัย ปีที่แล้วนะจำได้เลยว่าร้องเพลงท่ามกลางสายฝนอ่ะ ขนลุกเลยหล่ะ ปีนี้ คาดว่าก็คงเป็นเช่นนั้น

คิดถึงน้องๆ+เพื่อนๆ+บรรยากาศเก่าๆจัง
#1 by ผู้ชายสีเหลือง At 2006-09-15 12:39,