21-23  เมษายน  2551
อ่าวเทียน  เกาะเสม็ด  จ.ระยอง
เหยียบเกาะเสม็ดเป็นครั้งที่ 4  แล้ว
ทริปชิลแห่งปี  ฝ่าอากาศร้อนไปตากอากาศ (ร้อนกว่า) ถึงเสม็ด
โชคดีทะเลสวย  ฝนไม่ตก  แต่ก็มาตกคืนสุดท้ายพอดี

ตอนแรกทริปนี้ตั้งใจพาน้องรักไปเปิดหูเปิดตาเฉยๆ
นึกว่าจะไปกันแค่ 3 สาว  แต่มีอีก 2 หนุ่มตอบรับคำเชิญมาเป็นเพื่อน
กลัวเหมือนกันว่ามันจะหงอยเหงาเกินไปรึเปล่า  เพราะกะชิลเต็มที่
กลัวไม่มีอะไรทำจะเบื่อกันไปหมด
แต่ก็ไม่เป็นอะไรนะ  ก็ถือว่าโอเค
แถมคืนที่สอง  มีคนมาเสริมทัพอีก 1 หนุ่มด้วย
นานๆเจอกันทีก็ดีเหมือนกัน

ได้ไปดูพระอาทิตย์ตกมาด้วย  เดินขึ้นเขาหน่อยนึง
ให้ความรู้สึกแตกต่างจากตอนที่ดั้นด้นไปดูที่ภูกระดึง
แอบคิดถึงภูกระดึงเหมือนกัน 
แต่นาทีนี้เกิดหลงรักทะเลมากกว่าภูเขาขึ้นมาเฉยๆซะแล้ว
แต่ไม่เป็นไร  พอถึงฤดูหนาว  ก็จะกลับมารักขุนเขาเหมือนเดิม
ว่าแต่กว่าจะหนาว  จะได้ไปไหนอีกไหมนะ

ทริปนี้รูปไม่เยอะเท่าไหร่  แถมไม่ได้ใช้กล้องถ่ายรูปด้วย
ใช้มือถือถ่าย  ความคมชัดได้เท่าที่เห็นนี่แหละ
ที่พักน่ารักดี  มีมุมชิลที่ถูกใจไม่น้อย 
ทะเลยังสวยงามอย่างน่าประทับใจ
เล่นน้ำได้ไม่ต้องกลัวหิน  แมงกะพรุน  ฯลฯ
ปลอดภัยดี  สรุปว่าอะไรๆก็ดูดีไปซะหมด 
ไม่ค่อยเจอเรื่องน่ารำคาญ
ยกเว้นเรื่องของแพง  ต้องทำใจเพราะว่ามันเป็นเกาะ

พูดถึงเสม็ดครั้งนี้เป็นครั้งที่  4  แต่เป็นครั้งแรกที่ไม่ได้ไปหาดทรายแก้ว
เพราะ 3 ครั้งแรกอยู่แต่ที่ทรายแก้วตลอด 
ตอนแรกอยากพักที่อ่าววงเดือน  แต่ที่พักเต็ม 
ไปๆมาๆ กลับประทับใจอ่าวเทียนมากกว่า
เนื่องจากที่วงเดือนพลุกพล่านไปหน่อย

ไม่รู้จะเล่าอะไรแล้วเพราะว่าที่ไปก็เพื่อชิลโดยเฉพาะ
ไม่มีเรื่องตื่นเต้นอะไร 
การชิลนี่ก็ให้ความรู้สึกที่ดีนะ 
อย่างน้อยก็ลืมความทุกข์ไปได้ชั่วขณะ

ขอบคุณป้อม  ต้น  และก้อง   ที่มาแจมทริปนี้
เบื่อกันรึเปล่าเนี่ย  ยังไงก็ดีใจที่ได้เจอ

แป้งเอ๊ย...เวลาอาจไม่ช่วยอะไร  ก็ขอให้นึกว่าแกต้องช่วยตัวเองด้วย
เวลาบางครั้งก็พี่งไม่ได้หรอก

คลื่นทะเลซัดเข้าหาฝั่ง  เกิดเสียงดัง  แล้วก็ซาไป
คลื่นทะเลซัดเข้าหาฝั่ง  เกิดฟองคลื่น  แล้วก็จางไป
คลื่นความทุกข์  ซัดเข้าหาหัวใจ  เกิดความเสียใจและหยาดน้ำตา
แต่สุดท้าย..ก็หายไป
เพราะไม่มีสิ่งใดยั่งยืนและเป็นนิรันดร์

เพลงลาวคำหอม
เพลงไทยเดิม ประพันธ์โดยพระยาประสานดุริยศัพท์

ยามเมื่อลมพัดหวน ลมก็อวลแต่กลิ่นมณฑาทอง
ไม้เอยไม้สุดสูง อย่าสู้ปอง
ไผเอยบ่ได้ต้อง แต่ยินนามดวงเอย
โอ้เจ้าดวง เจ้าดวงดอกโกมล
กลิ่นหอมเพิ่งผุดพ้น พุ่มในสวนดุสิตา
แข่งแขอยู่แต่นภา ฝูงภุมราสุดปัญญาเรียมเอย
โอ้อกคิดถึง คิดถึงคะนึงนอนวัน
นอนไห้ใฝ่ฝัน เห็นจันทร์แจ่มฟ้า
โอ้อกคิดถึง คิดถึงคะนึงนอนวัน
นอนไห้ใฝ่ฝัน เห็นจันทร์แจ่มฟ้า
ทรงกลด สวยสดโสภา
แสงทองส่องหล้า ขวัญตาเรียมเอย
ทรงกลด สวยสดโสภา
แสงทองส่องหล้า ขวัญตาเรียมเอย