ใครๆก็ว่าตำแหน่งเรานี่อ่อนไหวเหลือเกิน
วันไหนเคืองเจ้านาย ทำงานไม่ทัน
ทำหน้ามุ่ยเพียงเล็กน้อย
ผู้คนต่างสงสัยกันไปว่า...จะไหวไหม
มีอยู่วันหนึ่ง น้องคนหนึ่งบอกว่า
“พี่เก่งจัง อยู่มาได้ตั้งเดือนนึง”
555 ตั้งเดือนนึง เออเนอะ
ถึงสิ้นเดือนกรกฎาคมได้โดยยังไม่ไปลาออก
ถือว่าเกินความคาดหมายไปแล้วล่ะ
การมาทำงานที่นี่เหมือนการหลุดไปอยู่อีกโลกหนึ่ง
โลกที่มันวนลูปซ้ำๆกันทุกวัน
เริ่มจากตื่นนอน 06.50
อาบน้ำแต่งตัว
ใส่ชุดธรรมดา กางเกงขาสั้น เสื้อยืด รองเท้าแตะ
ออกจากหอ 07.30
ไปถึงโรงแรม 07.40 – 07.45 (แล้วแต่ออกช้าออกเร็ว)
เบิกชุดทำงาน แต่งตัว กินกาแฟ
ขึ้นห้องทำงาน 08.00
จริงๆแล้วเวลาเข้างาน เวลาตอกบัตรคือ 08.30
แต่ดู record ของตัวเองแล้ว ไม่มีเกิน 07.50 สักวัน
กว่าจะเลิกงานก็ 19.30 โดยประมาณ บางวันก็เร็วกว่านิดหน่อย
เฉลี่ยเวลาอยู่ที่ทำงานวันละ 11-12 ชม.
เริ่มชิน กลับหอไปก็อ่านหนังสือ ดูทีวีบ้าง
อาบน้ำ นอน
เป็นแบบนี้ทุกวัน
มีเหงาบ้าง แต่ไม่ถึงกับเบื่อ
รู้สึกว่าเออ มันเป็นแบบนี้ก็ดีแล้ว
ดีกว่ากลับจากที่ทำงานมานั่งร้องไห้ทุกวัน
แบบตอนอยู่ที่เก่า...อย่างนั้นไม่ไหว
มีอยู่วันหนึ่ง..กลับมาจากทำงาน ล้ามาก เหนื่อยมาก
หมดแรงจะทำอะไรทั้งสิ้น
นอนนิ่งๆอยู่บนเตียง
นึกได้ว่ามีนัดโทร.หาคนคนหนึ่ง
อาจารย์เลิศ นั่นเอง
ก็คุยเริ่องงานและเล่าให้ฟังตามที่เขียนในบล็อกเนี่ยแหละ
อาจารย์ก็บอกว่า “ผมว่าโรสอยู่ได้นะ”
“จริงๆแล้วเราเป็นคนไม่ยอมแพ้ง่ายๆไม่ใช่เหรอ”
“อย่าเพิ่งย้ายไปทำอย่างอื่น เพราะผมรู้สึกว่าเราเจอสิ่งที่เหมาะกับเราแล้ว”
“ผมว่าการที่เจ้านายเขากดดันเรา มันจะทำให้เราได้เรียนรู้นะ
โลกของการทำงานมันก็แบบนี้แหละ
เขาถูกเลี้ยงมาจากสังคมที่มีความกดดัน
ตอนนี้เขาเลยมากดดันลูกน้องต่อ
แต่เราวางใจได้ เพราะว่าเจ้านายเขาไม่ต้องการเสียเราไปหรอก”
???????
หมายความว่าไงคะ
“คนที่เป็นเจ้านายน่ะ เขาไม่ชอบการเริ่มจากศูนย์หลายๆครั้งหรอก
แล้วการที่จะหาคนทำงานคล่อง พร้อมที่จะเรียนรู้ตลอดเวลา
ก็ไม่ใช่หาได้ง่าย ถึงหามาได้ก็ใช่ว่าจะทนได้นาน”
“วันนี้เราทำให้ผมดีใจนะ...
เพราะจากที่พูดๆมา เราโตขึ้นกว่าเมื่อก่อน
ยังไงก็ต้องขอบคุณงานเก่าด้วย
เพราะว่าอุปสรรคจะทำให้เราเติบโตและเข้มแข็งขึ้น”
ได้ค่ะ สู้ต่อไป สู้ๆสู้ตาย
“อย่าคิดว่านี่เป็นการต่อสู้สิ คิดว่าเราแค่ออกไปใช้ชีวิต”
คุยแค่นี้ ที่เหนื่อยๆ ล้าๆอยู่ ก็ดีขึ้น
บางครั้งนึกเกรงใจ
อาจารย์ไม่ได้สอนเราเพียงแค่ในหลักสูตร
ถึงเวลาออกมาใช้ชีวิตจริงๆ ยังตามมาชี้แนะ
การเป็นครูบาอาจารย์นี่เหนื่อยจริงๆ
ทุกวันนี้ชีวิตยังเหมือนเดิม
อดทนอดกลั้นต่อความไร้เหตุผลในบางครั้งของเจ้านาย
อดทนและยิ้มให้ได้ในวันที่ต้องรับความกดดัน
เจ้านายอาจจะตกใจที่อยู่ๆเลขาหน้าตาเหมือนไม่สู้คน
จ้องลึกเข้าไปในตาเขา...
เวลาโดนด่า โดนประชดประชัน แดกดัน
ไม่หลบตาแม้แต่ครั้งเดียว
ทนไม่ไหวกับความไร้เหตุผล
ความกดดันไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้น
มีแต่จะแย่ลงเรื่อยๆ
ใครๆก็บอกว่าอย่าไปใส่ใจ
คนพูดยังไม่คิดก่อนพูด
คนฟังจะคิดทำไม
อย่าเห็นเจ้านายเป็นศัตรู
เพราะมันจะทำให้เราทำงานต่อไปไม่ได้
ควรทำให้ออฟฟิศมันน่าอยู่
มากกว่าปล่อยให้บรรยากาศมาคุตลอดเวลา
ไม่งั้น...เราก็อยู่ไม่ได้
อย่าคิดเปลี่ยนเขา..เพราะว่ามันเปลี่ยนไม่ได้
เราต่างหากที่ต้องเปลี่ยนมุมมอง
ทุกวันเรายังโดนเอาไปเปรียบเทียบกับคนอื่น
เอาไปเปรียบกับเลขาของเจ้านายแผนกอื่น
ที่แก่กว่าเรา 10 ปี ทำงานเลขามาไม่ต่ำกว่า 5 ปี
เอาเราไปเปรียบกับเลขา HR ว่าภาษาอังกฤษเขาเก่งมากนะ
เอาเราไปเปรียบกับเลขาเก่า คนที่ทำงานให้เขาได้เป็นปี
รักกันนักทำไมไม่ตามกลับมาทำงานล่ะ
เขาคงไม่กลับมา...
จริงไหม...
มีหลายครั้งที่คิดจะเดินไปบอกเขาว่าขอลาออก
เพราะคิดว่าคงทำงานไม่ได้
ถ้าอะไรๆยังไม่ดีได้อย่างใจ
เชิญไปหาคนอื่นเถอะ ฉันทำได้แค่นี้
ที่ทำได้แค่นี้ไม่ได้แปลว่าเรายังไม่ได้พยายาม
แต่ทำอะไรก็ไม่ได้ดั่งใจ จนไม่รู้ว่าจะทำยังไงแล้ว
เช่น...
“จะทำปกคู่มือเล่มใหม่ ใช้กระดาษสีอะไรดีคะ”
(ปกคู่มือที่เจ้านายต้องหิ้วไปทำ training ที่ต่างประเทศ)
“แล้วแต่ยูสิ เรื่องแค่นี้ต้องถามด้วยเหรอ”
“ต้องถามสิ ก็มันเป็นของคุณ ไม่ใช่ของฉัน”
“ทีหลังมีอะไรก็จัดการไป ไม่ต้องถาม”
(แล้วพอไม่ถามก็โดนว่า ว่าทำไมไม่มาถาม..เคยโดนมาแล้ว)
“เอาปกสีส้ม” (ส้มแปร๊ดมากๆ)
“แน่ใจเหรอคะ”
“อืม”
(ผ่านไป 15 นาที)
“ใช้สีส้มแน่นะคะ คุณชอบสีนี้เหรอ”
“ไม่..ผมไม่ชอบสีส้ม”
(หันไปมองหน้า อยากเอากระดาษเขวี้ยงใส่)
สุดท้ายเราจัดการใช้สีเหลืองนวล
เพราะมันดู Professional กว่าสีส้มแปร๊ดๆ
“ทำไมไม่ใช้สีส้ม”
“ก็ฉันชอบสีนี้ คุณโอเคไหมล่ะ”
...จบ...
เวลาว่างๆ ชอบเดินมาดูเราทำงาน พอยืนตรงหน้าเราเสร็จ
ก็จะเริ่มแดกดัน...
“ผมพูดอะไรอย่างนึงได้ไหม คุณนี่ ..Blah Blah Blah...”
So..what is the point? เหรอคะ
คิดว่าแดกดันเราแล้วได้อะไรขึ้นมาเหรอ
เราจะขยันมากขึ้น ตั้งใจทำงานมากขึ้นไหม
ที่เราทำงานไม่ได้ มันเป็นเพราะว่าตำแหน่งนี้มันว่างมากว่า 6 เดือน
และระหว่างนั้น เจ้านายทำงานเอง
พอเราเข้ามา ถ้าเจ้านายไม่สอนงาน
ก็ไม่มีคนสอน
การให้เราไปเรียนงานกับพี่เลขาอีกแผนกก็ไม่ช่วยอะไร
เพราะว่าเขาไม่ได้ทำงานเหมือนเรา
And so…ยังต้องการอะไรอีก
เสียงโอเล่ดังผ่านความเงียบเข้ามาในหัว
“เจ้านายเขาไม่สนใจแกหรอกนะ ถ้าแกทำงานให้เขาไม่ได้ แกก็ต้องไป”
การทำงานที่นี่ พนักงานด้วยกันทราบดีว่ามันอ่อนไหวแค่ไหน
มีอยู่วันหนึ่งนั่งกินข้าวกับพี่อีก 3 คน
แต่ละคนเพิ่งอยู่มาได้ 4 -2-2 เดือน ตามลำดับ
มีเราแค่ 1 เดือน
ทุกคนสัมผัสได้ถึงความเสถียรของตัวเองที่น้อยเหลือเกิน
ไม่รู้ว่าจะพ้นโปรไหม หรือว่าจะอยู่ได้นานแค่ไหน
ยิ่งตำแหน่งเรานี่อ่อนไหวแบบสุดๆ
ถ้ารู้สึกว่าวันหยุดไม่อยากอยู่ที่นั่น
ก็แปลว่าแท้จริงแล้ว เรายังไม่มีความสุข
ที่ทนเพราะต้องการพิสูจน์ว่าจะทนได้แค่ไหน
และมันจะมีอะไรดีขึ้นบ้างต่อจากนี้
ก็พร้อมทำใจจากไปได้ทุกเมื่อ
ไม่ใช่ว่าเงินดีแล้วจะไม่กล้าลาออกอย่างที่ใครๆคิดหรอก
ต่อให้ได้มากกว่านี้...ก็ลาออกได้
ถ้าสิ่งที่ทำ...ยังคงเป็นอากาศธาตุที่แม้แต่เจ้านายก็มองไม่เห็น
ก็ไม่จำเป็นต้องทนอยู่
สัปดาห์หน้าจะไปเที่ยว ไม่กลับบ้าน
ยังไม่ได้เที่ยวเลย เผื่อว่าอยู่แถวนั้นอีกไม่นาน
รีบๆไปซะ เวลามีน้อย
ขอเวลาแค่ 6 เดือน สำหรับที่นี่
6 เดือนก็เกินพอแล้ว
ถ้าอยู่ได้ถึง...จะไม่ขออะไรอีกแล้ว
ปล. เจ้านายกลับสิงคโปร์ 2 อาทิตย์
มอบหมายงานที่ใครๆก็บอกว่า 2 เดือนก็ทำไม่เสร็จไว้ให้
แต่คอยดูนะ...ฉันจะทำให้เสร็จใน 2 อาทิตย์นี้ให้ได้!!
I'm so much better
You thought that I'd be weak without ya,
but I'm stronger
You thought that I'd be broke without ya,
but I'm richer
You thought that I'd be sad without ya,
I laugh harder
You thought I wouldn't grow without ya,
now I'm wiser
You thought that I'd be helpless without ya,
but I'm smarter
You thought that I'd be stressed without ya,
but I'm chillin'
You thought I wouldn't sell without ya,
sold my million
I'm not gonna give up (what)
I'm not gon' stop (what),
I'm gonna work harder (what)
I'm a survivor (what),
I'm gonna make it (what)
I will survive (what),
keep on survivin' (what)
I'm inhalin'
You thought I couldn't see without ya,
perfect vision
You thought I couldn't last without ya,
but I'm lastin'
You thought that I would die without ya,
but I'm livin'
Thought that I would fail without ya,
but I'm on top
Thought that it would be over by now,
but it won't stop
Thought that I would self destruct,
but I'm still here
Even in my years to come,
I'm still gonna be here
I'm not gonna give up (what)
I'm not gon' stop (what),
I'm gonna work harder (what)
I'm a survivor (what), I'm gonna make it (what)
I will survive (what), keep on survivin' (what)
pray that you are blessed
Much success, no stress, and lots of happiness
(I'm better than that)
I'm not gonna blast you on the radio
(I'm better than that)
I'm not gonna lie on you or your family, yo
(I'm better than that)
I'm not gonna hate on you in the magazine
(I'm better than that)
I'm not gonna compromise my christianity
(I'm better than that)
You know I'm not gonna diss you on the internet
('Cause my mama taught me better than that)
I'm not gonna give up (what)
I'm not gon' stop (what),
I'm gonna work harder (what)
I'm a survivor (what),
I'm gonna make it (what)
I will survive (what) ,
keep on survivin' (what)
soon comes happiness
If I surround myself with positive things,
I'll gain prosperity
I'm not gonna give up (what)
I'm not gon' stop (what),
I'm gonna work harder (what)
I'm a survivor (what),
I'm gonna make it (what)
I will survive (what),
keep on survivin' (what)
...โชว์ถึกกันต่อไปเพื่อน