ณ บัดนี้ ขอพักซีรี่ย์ Live from the show หนึ่งวัน
เนื่องจากวันที่ 7 ตุลาคมนี้ บล็อกนี้จะมีอายุครบ 3 ขวบแล้ว
7 ตุลาคม 2548 – 7 ตุลาคม 2551
จึงอยากคืนกำไรให้กับผู้คนสักหน่อย เห็นน้องๆเขาทำกัน
ก็เลยอยากทำมั่ง นอกจากการขอบคุณท่านผู้อ่าน
ก็ควรทำสิ่งดีๆคืนสู่สังคม
เริ่มเลยดีกว่า
กติกา:
1. copy กติกาของแท็กคนมีกึ๋นไปใส่ไว้ในเอ็นทรี่
2. ตั้งชื่อเอ็นทรี่เป็น "Tag เรียน....อย่างคนมีกึ๋น" <-- ใส่ชื่อคณะหรือเอกที่คุณเรียนลงไป
3. ตอบคำถาม 5 ข้อต่อไปนี้
- ตอนนี้กำลังเรียนคณะอะไร สาขาอะไรอยู่?
- สาขาที่เรียน เรียนยังไง เรียนอะไรบ้าง?
- สาขาที่เรียนเอาไปใช้ทำอะไรได้บ้าง?
- บอกเคล็ดลับการเรียนในสาขานี้อย่างคนมีกึ๋นมา 1 ข้อ
- อยากบอกน้องๆ ที่จะเลือกคณะนี้ว่า??
4. พิมพ์ชื่อ Tags ให้ไปอยู่ในหมวดหมู่ของคณะตัวเอง เช่น มนุษยศาสตร์ นิติศาสตร์ ฯลฯ
รวมถึงหมวดหมู่ Admission เพื่อให้น้องๆ ที่กำลังจะสอบเข้ามหาวิทยาลัย
ได้เข้าไปเลือกอ่านได้ตามความสนใจ จากนั้นอย่าลืม.. ส่ง tag ต่อ
- ตอนนี้กำลังเรียนคณะอะไร สาขาอะไรอยู่?
จบมา 2 ปีแล้วค่า...(แก่นะเนี่ย)
คณะอักษรศาสตร์ ศิลปากร เอกสารสนเทศและบรรณารักษ์ศาสตร์
- สาขาที่เรียน เรียนยังไง เรียนอะไรบ้าง?
จะขี้เกียจไปไหม ถ้าบอกว่าเคยเขียนแล้ว ไปอ่านได้ที่นี่เลย ละเอียดมากๆ
บรรณารักษ์เรียนอะไรกันบ้าง?
- สาขาที่เรียนเอาไปใช้ทำอะไรได้บ้าง?
มากมายก่ายกอง ทุกอย่างที่ต้องมีการจัดหมวดหมู่และทักษะ ในการเชื่อมโยง
บอกไม่ถูกค่ะ รู้แต่ว่าตอนทำงาน Admin
ทำ Front office ก็ได้ใช้ความรู้เอกบรรณเหมือนกัน
ยกเว้นตอนมาทำงานเลขา รู้สึกว่าไม่ได้ใช้อะไรเลย (ซะงั้น)
แนวทางวิชาชีพของบัณฑิตบรรณารักษศาสตร์ ตอนที่ 1
http://la-lune.exteen.com/20071001/entry
แนวทางวิชาชีพของบัณฑิตบรรณารักษศาสตร์ ตอนที่ 2
- บอกเคล็ดลับการเรียนในสาขานี้อย่างคนมีกึ๋นมา 1 ข้อ
ดิฉันไม่มีกึ๋นหรอกนะคะ!!
แต่จากประสบการณ์ตรงที่สามารถเรียนจบมากับเขาได้เนี่ยก็ต้อง...
ตั้งใจเรียนในห้อง ออกมาก็ทบทวนบ้าง ไม่เข้าใจให้ถาม
การคบเพื่อนก็สำคัญ ในเวลาเข้าตาจนเพื่อนช่วยได้ทุกทีเลย
ตั้งแต่อธิบาย+ให้ลอกการบ้าน สอนรอบที่ 3-4 ในกรณีดักดานมาก
ฟังอาจารย์ 2 รอบยังไม่ Get เพื่อนช่วยได้
แต่ไม่ให้ลอกข้อสอบนะจ๊ะ
อยากบอกว่าที่เรียนจบมาได้ก็ต้องขอบคุณเพื่อนๆมากๆเลยแหละ
ถ้าไม่มีเพื่อนที่ดี เราจะเป็นยังไงก็ไม่รู้
- อยากบอกน้องๆ ที่จะเลือกคณะนี้ว่า??
หลายคนอยากเลือกอักษร เพราะความเท่ เพราะชื่อเสียง
หรือเพราะคิดว่ามันง่าย
แต่เอาเข้าจริงแล้วมันไม่ง่ายหรอกค่ะ
(เจ้าของบล็อกยังหืดจับเลย)
มีคนมากมายเข้ามาเรียนแล้วเข็นไม่ขึ้น
เกรดแย่ หรือเรียนๆไปก็ไม่จบ
ดังนั้นจงค้นหาความเป็นตัวเอง ดูว่าเราชอบอะไร
จะเรียนมันให้จบได้ไหม
เพราะไม่แน่ว่าเราอาจจะไม่ได้อยู่กับมันแค่ 4 ปี
อาจจะต้องอยู่กับสิ่งที่เราเลือกไปตลอดชีวิต
จงมีความรับผิดชอบ ไม่ว่าเราจะเลือกอะไร และทำมันให้ดีที่สุด
อย่าเลือกเพราะมันเป็นเทรนด์
อย่าเลือกเพราะคิดว่าจบง่าย
โดยเฉพาะเอกบรรณฯ ที่ใครคิดว่าไม่มีอะไร
เรียนๆไปเดี๋ยวก็จบเอง มาเจออ.เลิศ แล้วจะรู้ว่า
การปวดหัว กินไม่ได้ นอนไม่หลับมันเป็นยังไง หึหึ
ย้ำอีกครั้ง อย่าเลือกเพราะคิดว่ามันง่าย
เพราะชีวิตจริงหลังเรียนจบมันไม่ง่าย
ถ้าไม่เคยได้เก็บเกี่ยวความรู้และความคิดอะไรไว้บ้างในตอนเรียน
ชีวิตนอกรั้วมหาวิทยาลัยของน้องจะลำบากมากๆ
ถ้ามักง่ายและรักความสบายมาตั้งแต่ต้น
ถ้าชีวิตในมหาวิทยาลัยผ่านไปโดยไม่ได้อะไรนอกจากความสบายไปวันๆ
ใบปริญญาก็ไม่ต่างจากเศษกระดาษใบเดียวหรอกนะคะ
แค่นี้ค่ะ
ใครอยากทำ Tag ต่อเป็นวิทยาทานให้น้องๆ เชิญได้เลย
Those were the day
Once upon a time, there was a tavern
Where we used to raise a glass or two
Remember how we laughed away the hours,
Think of all the great things we would do
Those were the days, my friend
We thought they'd never end
We'd sing and dance forever and a day
We'd live the life we'd choose
We'd fight and never lose
For we were young and sure to have our way
La La La La La La...
Then, the busy years went rushing by us
We lost our starry notions on the way
If, by chance, I'd see you in the tavern,
We'd smile at one another and we'd say
Those were the days, my friend
We thought they'd never end
We'd sing and dance forever and a day
We'd live the life we'd choose
We'd fight and never lose
Those were the days, oh yes, those were the days
La La La La La La...
Just tonight, I stood before the tavern
Nothing seemed the way it used to be
In the glass, I saw a strange reflection
Was that lonely woman really me?
Those were the days, my friend
We thought they'd never end
We'd sing and dance forever and a day
We'd live the life we'd choose
We'd fight and never lose
Those were the days, oh yes, those were the days
La La La La La La...
Through the door, there came familiar laughter
I saw your face and heard you call my name
Oh, my friend, we're older but no wiser
For in our hearts, the dreams are still the same
Those were the days, my friend
We thought they'd never end
We'd sing and dance forever and a day
We'd live the life we'd choose
We'd fight and never lose
Those were the days, oh yes, those were the days
La La La La La La....
เห็นด้วยอย่างแรงกับเอ็นทรี่นี้
