14 กุมภาพันธ์นี่เป็นวันแห่งความรักจริงๆนะ
...ใช่ไหม?...
เรื่องของเรื่องคือเมื่อวานไปงานแต่งงานเพื่อนมาค่ะ
งานแต่งที่ควรมีแต่ความสุขแต่เรากลับรู้สึกแปลกๆ
ตอนที่เราหาเจ้าสาวกัน เพื่อที่จะทักทายกันสักหน่อย
เจอแต่แม่เจ้าสาว
แม่ถามว่า “ทำไมบิวยังไม่มา”
“อาจจะไม่มาก็ได้นะ มันบอกแม่ว่าจะไม่แต่ง”
อ้าว...ทำไมดราม่าอย่างนี้อีกแล้ว
แขกเหรื่อเต็มงานเลยนะ
สักพักก็เริ่มพิธี
พิธีเป็นแบบคริสต์
เราก็ลืมไปว่าเจ้าสาวต้องเดินออกมาพร้อมคุณพ่อ
แต่วินาทีที่เห็นเพื่อนเดินมานั้น
ดูก็รู้ว่าผ่านการร้องไห้มาอย่างหนักแน่ๆ
ตลอดช่วงเวลาในพิธีเจ้าสาวไม่ยิ้มเลย
กลายเป็นว่างานนี้คนที่แฮปปี้มากๆ
กลับเป็นบรรดากลุ่มเพื่อนเจ้าสาวที่มาชุมนุมกัน
หลังจากที่ไม่ได้เจอกันมานาน
แล้วช่วงเวลาเคารพบิดามารดาเจ้าบ่าวเจ้าสาว
เพื่อนเราก็ร้องไห้อีก
ผิดคาดมากๆ
2 ปีก่อน ตอนที่เพื่อนพร้อมแฟน
เราก็ไม่คิดว่าเขาจะแต่งงานกับคนนี้
ถ้าเราได้เจอกันเร็วกว่านี้ก่อนจะตัดสินใจลงไป
คงต้องบอกให้คิดดีๆก่อน
แต่นี้มันถึงวันงานแล้ว
จะให้ถามว่า
“คิดดีแล้วเหรอวะ?”
“แกแน่ใจแล้วเหรอ?”
“เร็วไปไหมสำหรับอายุ 24?”
มันก็ไม่ควรจะถามแล้ว
ขอให้พระเจ้าประสาทพรและผูกพันบ่าวสาวคู่นี้ไว้
จนกว่าความตายจะมาพรากจาก
(จำได้คร่าวๆแค่นี้)
ความรักไม่หยิ่งผยอง
ไม่หยาบคาย
ไม่ยินดีต่อการกระทำผิด
ไม่ใช่แช่งเพื่อนนะ
แต่เราไม่ได้มองแค่ผิวเผินฉาบหน้า
จริงอยู่ที่วันนี้รักกัน
พอมองไปไกลถึงอนาคต
เป็นเพราะรู้จักนิสัยมันดีต่างหาก
ถึงต้องถามอยู่ในใจว่าคิดดีรึยัง
คนที่ใจร้อนมาก
พร้อมที่จะแตกหักได้ทุกเมื่อ
เอะอะก็หนีออกจากบ้าน
ทำร้ายได้แม้กระทั่งความหวังดีของครอบครัวและเพื่อน
จะพร้อมเสียสละชีวิตเพื่อผู้ชายคนหนึ่งได้แล้วเหรอ...
อวยพรจากใจ...
ขอให้มีชีวิตคู่ที่ยั่งยืน แข็งแกร่ง และมั่นคง
ตอนที่เจ้าสาวโยนช่อดอกไม้
ก็ไปร่วมแบบขำๆนะ
ถ้าจะเอาจริงๆ เราก็คงได้แหละ
เพราะว่าสูงและขายาวกว่าใคร
กระโดด 1 ก้าวก็ได้มาแล้ว
แต่ก็ปล่อยให้คนอื่นได้ไป
ถ้าการแต่งงานคือการผูกพันคนสองคนไว้ชั่วชีวิต
เราไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตนี้จะอยู่กับผู้ชายคนไหนได้ตลอดไป
ไม่คิดว่าการคบกับใครสักคนจะพัฒนาไปสู่การอยู่ร่วมกัน
จนกว่าจะตายจากได้
ไม่ได้มองความรักในแง่ร้าย
แค่คิดว่าคนอย่างเรา คงอยู่ร่วมกับผู้ชายคนไหนไม่ได้ตลอดชีวิตหรอก
ชีวิตคู่ต้องเสียสละมาก
ต้องปรับตัว ปรับใจ
ยอมรับ และให้อภัย
อะไรอีกมากมาย
******************************
กลับมาเรื่องความรักของเราบ้าง
ยัง..ยังไม่จบหรอก ความน้ำเน่าในชีวิตเราน่ะ
สัปดาห์ก่อนมีเอนจิเนียร์คนหนึ่งเข้ามาคุยกับเจ้านายเรา
คุยธุระเสร็จเขาก็ถามว่า
“เมื่อไหร่จะให้สักที”
(ขอเบอร์เรามา 3 เดือน ยังไม่ได้)
“ยังไม่ให้หรอกค่ะ”
อยู่ๆเขาก็เดินไปบอกเจ้านายเราว่า จะจีบเลขานะ
ช่วยเอาเบอร์โทร.ของเธอให้ผมหน่อย
เจ้านายเราบอกว่า
“จะจีบเขาน่ะ ยูเจ้าชู้นี่นะ ผมรู้”
“ต้องเทคแคร์ดีๆนะรู้ไหม”
“กินเหล้าให้น้อยๆหน่อย เลขาไม่ชอบคนกินเหล้า”
พอเขาไป...เราบอกว่าไม่เอาหรอกนะคะคนนี้น่ะ
หลังจากนั้น 2 วัน
ได้ข่าวว่าเขาพาน้องเทรนนีจากเมืองจีนไปเที่ยวข้างนอก
(พี่แกพูดจีนได้ด้วย)
แล้วน้องเทรนนีก็ชอบผู้ชายไทยซะด้วย
แล้วไงต่อ...
ผู้ชายคนนี้ก็ประวัติไม่ดี
กินเหล้ามาก เจ้าชู้มาก
เคยทำคนในโรงแรมท้องแล้วก็ไม่รับว่าเป็นพ่อเด็ก
หึหึ เห็นไหม ชีวิตดราม่าของเราน่ะ
ค่อยๆเจอผู้ชายที่ทวีความเลวมากขึ้นเรื่อยๆ
เหมือนการเล่นเกม บททดสอบจะค่อยๆยากขึ้น
ถึงแม้จะไม่รู้ว่าเบื้องหลังเขาเป็นยังไง
เราก็ไม่ยุ่งด้วยอยู่แล้ว
พี่คนนี้แหละเป็นคนที่ตอนแรกเราคิดว่าเขาเป็น “Who?”
ก่อนที่จะรู้ว่าเป็นพี่แอล
ที่เราไม่ตอบแมสเสจกลับไปเพราะคิดว่าอาจจะเป็นเขา
เลยไม่อยากยุ่งด้วย
คนที่พูดกับเราว่า
"แค่เห็นหน้าเธอ ฉันก็รู้สึกดีแล้ว"
(พูดเป็นภาษาจีนด้วยนะ)
โอย...น้ำเน่าสิ้นดี
ตั้งแต่เกิดเรื่องโดนตามดักตามจิกเมื่อหลายเดือนก่อน
ก็ไม่กล้าคุยกับใครอีกเลย
เบอร์แปลกๆโทร.เข้ามาที ก็สะดุ้งที
ยิ่งถ้ารับแล้วเป็นเสียงผู้ชาย
จะยิ่งรู้สึกไม่ปลอดภัยมากๆ
ที่เล่ามานี่เหมือนตัวเองจะฮอตนะ(แต่กรุณาอย่าหมั่นไส้)
สักพักมาอีกแล้วเรื่องผู้ชาย
แต่ใจจริงน่ะ ไม่อยากให้มีมาเลยด้วยซ้ำ
เพราะแต่ละคนไม่ได้สร้างความทรงจำที่ดีเลย
หลงแต่รูปลักษณ์และมายา
สิ่งที่เขาคิดว่าเราเป็น
กับสิ่งที่เราเป็นจริงๆ มันไม่เหมือนกัน
ถึงเวลาคนถามว่าทำไมยังไม่มีแฟน
ถ้าเราตอบว่า “ยังไม่เจอคนดีพอ”
ก็เท่านั้นเอง
เราจะดำเนินเรื่องลาออกภายในเดือนนี้แล้ว
และจะสิ้นสุดความทรมานทั้งหมด
ภายในกลางเดือนเมษายน
ละทิ้งทุกสิ่ง ไม่ต้องจดจำ
และไม่อยากให้ใครต้องจดจำเราด้วย....
โกหก - Tattoo colour
ทุกถ้อยคำพูดจาอ่อนหวาน
ช่างเย้ายวนใจอ่อนไหว คำหวาน
ให้เราหลงใหลปักใจ อยู่นาน
ถ้อยคำที่ใช้เมื่อใจต้องการ
ทุกเวลาต้องการสิ่งไหน
อยากใช้เรียกมาที่รักได้ไหม
ก็ยอมทั้งนั้นต้องการอะไร
แต่จากวันนั้นไม่เคยใส่ใจ
*บอกว่ารัก รัก รักฉันโกหกทั้งนั้น
วันนี้ทุกอย่างฉันรู้ทัน..เธอกลับเอาถ้อยคำทำร้ายใจ
ครั้งนี้ฉันรู้ตัวเกือบจะสาย
ความหมายที่เธอว่ารักเป็นเพียงแค่การหลอกใช้กัน
ชักจะทนไม่ไหวแล้ว
**ฉันรักเธอ กว่าใคร ผ่านมา
ก็แค่หัวใจที่ฉันใฝ่หา
แต่เธอรู้ไหม ไม่เคยกลับมา
และคำสุดท้ายคือคำบอกลา
ความหมายที่เธอว่ารักเป็นเพียงแค่การหลอกใช้กัน
คำว่ารักกัน เธอกลับมาทำลายฉัน
คำว่ารักกัน เธอกลับเอาคำนั้น ทิ่มแทงหัวใจ
โว้โอ โวะโอโอโอ
