2009/Jun/24

 

เมื่อคืนฝันเห็นพี่พีท 
พอรู้สึกตัวหน่อยหนึ่งก่อนจะตื่นเต็มที่
พบว่าตัวเองนอนขดเกร็ง ขมวดคิ้วและกำมือแน่นอยู่

ในฝัน...ฉันกำลังวิ่งหนีเขาอยู่เพราะไม่อยากให้เขาเจอหน้าฉันอีก
และฉันก็ไม่อยากเห็นหน้าเขาด้วย

ตื่นขึ้นมาฉันไม่ได้โกรธตัวเองที่ฝันเห็นเขา
ก็ฉันแน่ใจว่าฉันไม่ได้อยากจะฝันแบบนี้
แต่ฉันกลับต้องถามตัวเอง
“ฉันกำลังหนีอะไรอยู่กันแน่?”

ก่อนที่เราจะคุยกันครั้งสุดท้ายมีคำพูดหนึ่งของพี่พีท
เหมือนคำสาปก็ไม่ปาน
“อีกหน่อยไม่มีผมแล้ว  คุณจะต้องคิดถึงผม”

ตอนนั้น  ฉันยิ้ม  คิดในใจว่า “ไม่มีทาง”
แต่พอเวลาผ่านไปฉันก็คิดจริงๆด้วย
คิดว่า แรงแห่งเวรกรรมอะไรนะ...
...ที่ทำให้ฉันไม่โกหกเขาว่า “มีแฟนแล้วค่ะ”
...ที่ทำให้เขาไม่เข้าใจคำพูดว่า “ฉันคงไม่ชอบคุณแน่” สักที
...ที่ทำให้เขาไม่ละความพยายามที่จะติดตามฉันและคงมีแต่ฉัน
    ที่จะรับรู้ได้ว่าเขาจะตามไปถึงเมื่อไหร่
...และเวรกรรมอะไรนะ  ที่ทำให้ฉันรู้สึกว่าเขาคือตราบาปในชีวิตฉันเลย

ฉันไม่ได้อกหักเพราะเขา  ฉันต่างหากที่ปฏิเสธเขาครั้งแล้วครั้งเล่า
ซึ่งเขาไม่เคยฟังเข้าใจ
ทุกครั้งที่ฉันอยู่ใกล้เขาก็แทบจะไม่มองหน้าเขาเลย 
มันกระอักกระอ่วน  วุ่นวายใจ
 
เหมือนทะเลคลั่ง  ซึ่งฉันหาคำตอบไม่ได้
ว่าทำไมอาการนี้จึงเป็นเฉพาะกับคนคนนี้เท่านั้น

เหตุการณ์ล่วงมา 6 เดือนแล้ว
วันสุดท้าย...
ฉันกล่าวขออโหสิกรรม (ตามความเชื่อของฉัน)
ขอร้องเขาว่าอย่าตามฉันอีกเลย
ไม่ว่าเรื่องใดที่ทำให้ต้องเจ็บปวด...ฉันจะยกโทษให้
อโหสิกรรมให้ทุกอย่าง

แล้วฉันกำลังหนีอะไร?
หรือเพราะฉันเพิ่งรู้ว่าตัวเองเจ็บปวดมากกว่าที่ใครจะรับรู้
ฉันต้องผจญกับอาการทางประสาทตามลำพัง
ต้องบำบัดตัวเองจากอาการหลอน 

- ไม่กล้ารับโทรศัพท์ 
- ไม่กล้าแม้แต่จะเปิดเสียงริงโทนให้ดังเวลามีคนโทร.เข้า
- ไม่กล้าลงมาตากผ้าใต้หอ 
หรือลงมาจากหอโดยไม่ชะโงกดูก่อนว่ามีคนนั่งรออยู่หรือไม่
- ฉันสะดุ้งทุกครั้งเวลาได้ยินเสียงรถที่เหมือนกับรถของเขา

สุดท้ายคือการกินที่ผิดปกติของฉัน
ฉันก้มหน้าก้มตากินข้าวอย่างบ้าคลั่งโดยไม่สนใจสิ่งรอบตัว
เรื่องนี้ฉันไม่รู้ตัว  แต่วิกกี้เพื่อนชาวมาเก๊าเป็นคนสังเกตเห็น
วิกกี้บอกว่า ทำไมเธอถึงกินข้าวอย่างไม่เป็นสุขเลย
เหมือนเธอกินเพื่อให้ลืมความทุกข์เลยนะ  เธอรู้ตัวบ้างรึเปล่า?”

ฉันไม่รู้...แต่มาวิเคราะห์ทีหลังว่ามันเกิดจากการที่พี่พีทชอบชวนกินข้าว
ด้วยการยืนกดดัน  และดักรอทุกวัน (แต่ไม่ได้กินข้าวทุกวันหรอก)
และเวลากิน  ฉันก็ไม่มองหน้าเขา  กินๆๆ โดยไม่มองหน้า  ไม่พูดด้วย
ไม่ใช่ไม่ทรมานนะที่เป็นแบบนั้น
...ฉันทรมานมาก...

พี่พีทไม่เคยรู้หรอกว่าฉันมีอาการขนาดนี้
ยังไม่นับน้ำตาแห่งความเศร้าและความกดดัน

ฉันเคยอยากจะถามเขาเหลือเกินว่าเขาจะชดใช้ยังไง
แต่อย่าเลย...ถ้าเขาคิดจะชดใช้  ฉันจะยิ่งแย่

หลังจากพิจารณาเรื่องราวที่ผ่านมา
ฉันจึงได้ข้อสรุปว่าสิ่งที่ฉันหนีคืออะไร
ฉันหนีตัวเอง...เพราะฉันรู้ว่าที่แท้จริงแล้วฉันยังไม่ลืม
ยังไม่ได้ให้อภัย 100%
ฉันรู้แล้วว่าแค่ “อดทนและมีสติ” ไม่เพียงพอสำหรับเรื่องนี้
“ความเมตตาและการให้อภัย” จะช่วยยุติความเจ็บปวดได้ 
มันไม่ยากเกินกว่าจะทำหรอก
เพียงแต่ต้องใช้เวลาสักหน่อย

 

พอมองกลับไปอีกด้านของความเจ็บปวด
การไม่รักคนที่รักเรา
กับการรักคนที่ไม่รักเรา

...มันเจ็บไม่ต่างกัน...

 

ปล. เข้าใจแล้วว่าทำไม “เวรจึงต้องระงับด้วยการไม่จองเวร”

 

 

ไม่รักดี - Paper Jam

ไม่อยากให้เธอต้องเจ็บ
ไม่อยากให้เธอร้องไห้อีก
เพราะฉันเอง ไม่ได้รักเธอ
อย่างที่เธอนั้นเข้าใจ
แค่อยากให้เธอเข้าใจสักหน่อย
กับสิ่งที่เธอทุ่มเททุกอย่าง
ให้กับฉันไม่มีค่าอันใด
ไม่มีทางจะทำให้ฉันนั้นรักเธอ

ได้โปรดเดินไปจากฉัน
จงทิ้งฝันที่มี ไม่รักดี คนคนนี้
โปรดอย่ามองกลับหลัง อย่าฝังฉันไว้ในหัวใจ
และคงไม่นานเท่าไหร่ เธอจะเจอคนที่ดี

เดินทางออกไปค้นหาวันใหม่
เจอใครสักคนที่ดีคนหนึ่ง
ที่จะรัก ที่จะเข้าใจเธอ
ให้ได้เจอวันนั้น ที่ดีกว่า

อย่าทนกับฉัน ลืมคืนและวันที่ผันผ่าน
จะทรมานหากเธอไม่คิดกลับหลัง
ลืมคน ๆ นี้ จบไปเสียทีทุกทาง
อย่าค้างคาอย่าเสียดาย

 

Comment

Comment:

Tweet


ความรัก ความหลง เป็นสิ่งลวงตา
ปล่อยวางได้เมื่อใด จิตใจจะเป็นสุข
#9 by เจ (117.121.208.2) At 2009-06-28 08:43,
บำบัดตัวเองด่วนนนนนน
ก็จริงนะตัวเอง มันไม่ต่างกัน
#7 by มุก At 2009-06-25 18:08,
บางทีเรื่องต่างๆมันก็ผ่านมาระยะหนึ่งแล้ว
แต่มันก็ไม่พ้นไปจากใจเราสักทีเนอะพี่
#6 by byto At 2009-06-25 14:11,
อ่านแล้วสะเทือนใจอะโรส
สำหรับพี่ การที่ไปรักคนที่เค้ารักกับเราไม่ได้อะ
ทรมานมากเลยอะ
ปล. ของพี่เป็นประเภทไม่ใช่ไม่รักนะ แต่รักกันไม่ได้อะจ้า
..
สู้ ๆ นะโรส พี่ว่าเวลาจะทำให้เราดีขึ้นจ้า
surprised smile big smile
#5 by GoddessIsis At 2009-06-25 11:56,
ตื่นเช้าพยายามนึกถึงสิ่งที่ดี ๆ
เครียดมากก็ไประบายออก
มีสติให้มากเข้าไว้
confused smile
#4 by ไทดี้ At 2009-06-25 06:44,
บางอย่างเราควบคุมได้
บางอย่างเราก็ควบคุมไม่ได้
ควบคุมสิ่งที่เราคงบคุมได้ให้ดีที่สุดก็พอ

ช่วยอะไรมั้ยเนี่ย???? big smile big smile
#3 by LittleCancer At 2009-06-25 00:27,
PinG~ มิน่าพี่ถึงสมบูรณืขึ้น ล้อเล่นคร้าบบบบ open-mounthed smile
#2 by Pl@y-M@Te At 2009-06-24 22:40,
ใช่ค่ะเวรย่อมระงับด้วยการไม่จองเวรbig smile
#1 by Meowzilla Zilla At 2009-06-24 22:17,