และแล้วเลิศกูรูคนเก่งของเรา
ก็มีโครงการศึกษาต่อปริญญาเอก
อาจจะอีกเกือบสองปีข้างหน้า
อาจจะไปต่างประเทศ...
“อ้าว ถ้าหนูไปทับแก้วใครจะพาไปกินไอติม
เวลามีปัญหาหนูจะโทร.หาใคร...
“แต่ไม่เป็นไรค่ะ อีกตั้งเป็นปี
ถึงเวลานั้นหนูคงปีกกล้าขาแข็ง ดูแลตัวเองได้แล้วล่ะ”
“อืม ดีแล้วที่คิดได้ มันก็ควรเป็นอย่างนั้นไม่ใช่เหรอ?”
จริง...ใครจะตามช่วยเหลือเราไปได้ตลอดชีวิต
ตอนนี้ขายังไม่ค่อยแข็งหรอก แต่คงอีกไม่นาน
ว่าแต่เลิศกูรูจะไปเรียนที่ญี่ปุ่นรึเปล่านะ
ถ้าใช่ก็คงจะดีล่ะสิ อิอิ...
มีเรื่องตลกอยู่เรื่องนึง
เรื่อง “มาม่าปริญญาโท” ที่เขาบอกว่าเป็นสูตรเด็ด
เราบอกว่า อีกหน่อยเราทำเองก็ได้
(หมายถึงจบป.โท เหมือนกัน)
“กว่าเราจะจบโท ผมคงทำมาม่าปริญญาเอกแล้วล่ะ”
อืม...จริงด้วย
โอเค...ไม่วัดรอยเท้าหรอกค่ะ
I decided long ago
Never to walk in anyone's shadows
If I fail, if I succeed
At least I lived as I believed
เลิศกูรูบอกว่าเขาชอบเพลงนี้มาก่อนเรา
เพราะว่าเขาเกิดก่อน อืม...ก็จริงอีกนั่นแหละ
ปล. ช่วงนี้ไม่ค่อยได้คุย ออกแนวสุขสบายแล้วทิ้งครูบาอาจาย์ยังไงไม่รู้
เลวนะเนี่ย...
Teach them well and let them lead the way
Show them all the beauty they possess inside
Give them a sense of pride to make it easier
Let the children's laughter remind us how we used to be
People need someone to look up to
I never found anyone who fulfilled my needs
A lonely place to be and so I learned to depend on me
Never to walk in anyone's shadows
If I fail, if I succeed
At least I lived as I believed
No matter what they take from me
They can't take away my dignity
Because the greatest love of all is happening to me
I've found the greatest love of all inside of me
Learning to love yourself,
it is the greatest love of all
And if by chance that special place
That you've been dreaming of
Leads you to a lonely place
Find your strength in love
