2010/Jul/17

 

เกริ่นนำ – เอนทรี่นี้ดองไว้นานมากแล้วจนเริ่มส่งกลิ่น
ต้องรีบอัพก่อนที่มันจะกลิ่นแรงกว่านี้
เพื่อนเริ่มโทร.มาถามว่า “เลิกทำเอ็กซทีนแล้วเหรอ?”
เลยต้องรีบกลับมาตามระเบียบ

 

หลังจากเกือบกระทบไหล่ซูเปอร์สตาร์มาครั้งหนึ่งแล้ว
คราวนี้ก็มีเรื่องสนุกๆจะมาเล่าอีก

ใครได้ดูรายการเดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาวปี 6 คงรู้จักหนุ่มสาวทั้ง 8 คนนี้แล้ว
ผ่านมา 3 เดือนกว่าๆ ตั้งแต่วันออกอากาศครั้งแรก
ตอนนั้น  น้องรักบอกว่ามีน้องคนหนึ่งเข้ารอบ 8 คนมาด้วย
ชื่อ “น้องกัน”  เป็นเด็กที่น้องรักเคยเจอตอนมาร้องเพลงที่โรงเรียนเมื่อ 3 ปีก่อน
(ที่โรงเรียนมีงาน น้องกันมาร้องนำ  น้องรัก+เพื่อนๆ เป็นคอรัส)
ตอนนั้นยังเป็นเด็กดำๆ หัวเกรียนๆ ตัวอวบๆ อยู่สวนกุหลาบฯ
น้องรักบอก
“หล่อจนเพื่อนๆเข้าไปขอถ่ายรูปกันใหญ่เลย  แล้วก็ร้องเพลงเพราะด้วย”

จากปากคำของน้องรัก
“เค้ากับเพื่อนพูดถึงน้องกันบ่อยมากตอนนั้นเรียกชนินทร์ๆๆ
เพราะไม่รู้ชื่อเล่น งานจบไปเป็นเดือนแล้วยังพูดถึงอยู่เลย 
จนคิดว่าชีวิตนี้ไม่มีโอกาสเจอกันอีกแล้วเลยเลิกพูดกันไป”

ผ่านมาอีกปี  เดอะสตาร์ 5 มาเจอน้องกันในทีวี น้องรักตื่นเต้นใหญ่
บอกว่าชนินทร์มาประกวดเดอะ สตาร์  แต่ตกรอบภาค
ปีนี้เขากลับมาอีกครั้ง และได้เป็นเดอะ สตาร์

แต่ว่าน้องรักไม่ได้ปลื้มน้องกันอย่างที่เคยปลื้ม
เธอหันมาชอบหมอเก่งแทน (ซะงั้น)
แถมดันมาชอบเอาตอนที่เขาตกรอบไปแล้วซะอีก (555)

เดือนก่อนรายการไนน์เอนเตอร์เทนบอกว่าจะจัดมีทแอนด์กรี๊ดเดอะสตาร์ 6
น้องดูกติกาว่าให้ส่ง sms ไปว่าชอบใคร  และอยากบอกอะไรกับเขา
ตอนแรกเราก็ว่าจะส่ง  แต่คิดว่าน่าจะได้ยาก  เลยไม่ส่ง  (จริงๆคือลืมส่ง)

คนเราหนอ...บทจะได้อะไรก็มากันง่ายๆ ขนาด sms ยังไม่ต้องส่งเองเลย


31 พ.ค. 2553

ไปกับน้องไปที่ตึกอสมท. แถวพระรามเก้า
ไปถึงก่อนได้บัตรก่อน   ได้สิทธิ์ขึ้นลิฟท์ไปหาที่นั่งก่อน 
มันมีความบังเอิญบนความบังเอิญๆๆๆ เราได้เข้าห้องจัดงานเป็นคนที่สอง
หาที่นั่งได้ก่อน...ตรงที่นั่งเราคือเห็นน้องชัดมากแล้ว
ให้น้องรักเห็นออร่าหมอเก่งได้ถนัดตา

ตอนดูคอนเสิร์ตเนื่องจากเรานั่งติดทางเดินตรงกลางไม่ห่างเวที
ตอนแรกเรียกพี่เก่งๆๆ ไม่หัน เพราะบนเวทีมี เกด เกรซ เก่ง เซน
สับสนกันไปหมดเวลาคนเรียกเลยบอกน้อง “เรียกวาโย สิ รับรองไม่พลาด”
ตอนที่เสียงแฟนคลับอื่นๆค่อยลง  เรากับน้องเรียก “วาโย วาโย” (ชื่อหมอเก่ง)
หมอเก่งหันมามองแล้วยิ้มให้...หวังว่าน้องจะดีใจนะ  พี่หมอเห็นน้องแล้ว
(อยากให้น้องรักแฮปปี้อย่างเดียวเลย)

คอนเสิร์ตเลิก 2 ทุ่ม  ตอนเลิกปุ๊บคนก็ไปรุมหน้าเวที (ไม่มาก)
ก็เลยไหนๆก็จะออกแล้ว  วิ่งไปหน้าเวทีหน่อยก็ได้ฟะ (ไม่มีอะไรจะเสียแล้วนี่)
เหลือ เกรซ  กัน ริท  ยังยืนรับของจากแฟนคลับอยู่ 
นอกนั้นโดนเก็บตัวไปหมดแล้ว
น้องกันถือของแฟนคลับเต็มมือเลย
ไม่รู้จะทำยังไง  เลยหยุดยืนตรงหน้าน้องกันพอดี 
พูดออกไปว่า “กัน  ขอจับมือหน่อยค่ะ” 
ตลกตัวเองมากพูดออกไปได้ไง
(ยังกะขอจับมือกับนายกฯ แน่ะต้องขออนุญาตด้วย)
น้องกันตอบ “ครับ” หันมายิ้ม แล้วเอาของทั้งหมดไปไว้มือซ้าย
ยื่นมือขวามา Shake hand + สบตาแล้วยิ้มกับเรา
 
เลยรู้สึกว่า  น้องน่ารักดีอ่ะ

แล้วมันพิเศษกว่าการที่เราไปเจอนักร้องตามคอนเสิร์ตทั่วไป
อีกอย่าง  เคยคิดว่าถ้าจะเจอน้องกันสักครั้งก็อยากเจอในช่วงนี้
ถ้าน้องดังมากกว่านี้  เป็นศิลปินเต็มตัวกว่านี้  เราคงไม่อยากเจอแล้ว
อีกอย่างถ้าไม่ใช่ช่วงนี้  จะไม่มีโอกาสเจอทั้ง 8 คนพร้อมกันอีก

น้องรักวิ่งตามมาทีหลัง  บอกว่า “พี่เก่งไม่อยู่แล้วอ่ะ”
เราบอก “น้องกันไง  น้องกันยังอยู่นี่” ที่เรายืนกันอยู่ 
ห่างจากน้องกันประมาณ 2 เมตร (ใกล้มากแล้ว)
น้องรักมึนมาก  คงจะลืม  เลยเรียก “น้องกัน”
ยื่นมือไปจับมือน้องกันด้วย  เราก็ขำความเอ๋อของน้องรักอยู่
ได้เห็นหน้าน้องเกรซกับน้องริทใกล้ๆ
ริทเหมือนในทีวีเด๊ะ
เกรซสวยกว่าในทีวีหน่อย  ในทีวีดูหน้าบวมๆ บางทีผิดสเกลไปนิด
เกด  สวยกว่าในทีวีนะ  เสียงดีมากด้วย

ส่วนน้องกัน  หล่อกว่าในทีวีนะ  ไม่ได้ดำมากด้วย 
ผิวสีน้ำผึ้งเนียนๆ ตากลมโต
Bangkok Post ใช้คำว่า Caramel complexion with Almond eyes
เออ...มันใช่มากเลย

เรารีบเดินออกจากฮอล์ล  หูอื้อ  และยังงงๆอยู่ 
นึกแต่เรื่องกลับบ้านตั้งแต่สองทุ่มตรงแล้ว (รถหมด 3 ทุ่ม)
น้องรักบอกไม่ได้นึกเรื่องกลับบ้านเลย เพราะดูคอนเสิร์ตเพลินมาก
เราดิ...ลืมเรื่องปลื้มน้องกันไปเพราะใจวิ่งออกไปนอกตึก
วิตกแล้วว่าจะกลับบ้านทันไหมเนี่ย
ระหว่างเดินๆอยู่น้องรักบอก  “น้องกันมือนิ่มเนอะ”
เราลืมความรู้สึกไปชั่วขณะเพราะใจกังวล  “อืม  ก็นิ่มๆหนาๆอุ่นๆ”

นอกเรื่อง...น้องแฟนคลับเซนบอกว่ามางานนี้ดีกว่าไปตามเวลาอัดรายการต่างๆอีก
เพราะอัดรายการรอนานมาก  แล้วพวกแฟนคลับแรงๆก็เยอะ 
ก็คงจริง  งานนี้คือมันพิเศษเฉพาะผู้โชคดีจริงๆ
สังเกตว่าป้ายไฟอันใหญ่ยักษ์ที่เห็นตามรายการไม่ได้มาด้วย
ก็ดีแล้ว...หลีกทางให้โอกาสแฟนๆที่เป็นพลังเงียบได้เจอศิลปินบ้าง

คิดว่านี่คือโอกาสที่ดีที่สุดที่เราได้แล้วสำหรับการเจอน้องๆ
น้องรักบอก “พี่หมอ  ลาก่อน  เราคงไม่ได้เจอกันอีกแล้ว”
เพราะเราสองคน  เป็นพวกปลื้มแค่ไหนก็ไม่ตาม
ตามพวกกองถ่ายหรืออัดรายการ  เราไม่พยายามขนาดนั้น
เคยบอกน้องรักว่าถ้าปลื้มพี่หมอมาก  จะตัดใจพาไปหาที่ศิริราช
(ต้องใช้คำว่า ตัดใจ พาไปเลยนะ)
ไปรอพี่หมอเรียนเสร็จก็ได้เจอ (หมอเก่งเรียนแพทย์ที่ศิริราช)
น้องยังไม่เอาเลย “ไม่อยากไปรบกวนเขา”
ตอนหลังหมอเก่งออกมาให้สัมภาษณ์ว่าไม่อยากให้แฟนคลับไปหาที่รพ.
น้องรักคิดถูกแล้วล่ะ

ส่วนเราอยากบอกน้องกันว่า 
“ไม่เคยโหวตให้ใครมาก่อน  โหวตน้องเป็นคนแรกเลยนะ”
กลับมานึกว่าจะคลั่งกว่าเดิมแต่ไม่...เราไม่เป็นเลยปกติดีมาก 
ขอเป็นพลังเงียบติดตามผลงานของน้องอย่างเดียวไปตลอดแล้วกัน
เล่ามายาวมาก  สรุปว่าเป็นประสบการณ์ที่ดีอีกครั้งหนึ่ง
เหมือนได้กลับไปเป็นวัยรุ่นอีกครั้ง  555
พอเวลาผ่านไปเราคงเก็บไว้ยิ้มได้เหมือนคิดถึงแวนเนส F4
เมื่อเวลาผ่านมาแล้ว 7 ปี  ก็ยังรู้สึกดี

เรื่องตื่นเต้นมีเข้ามาเรื่อยๆ มาก-น้อยต่างกันไป
ชีวิตก็มีรสชาติดีอย่างนี้

Comment

Comment:

Tweet


ตามมากรี๊ดน้องเกรซ
#4 by Jay (125.27.46.31) At 2010-07-19 04:01,
PinG~ ปีนี้เพื่อนเตรียมฯปัดก็เข้ารอบ AF7 เหมือนกันครับ ชื่อ กรีน อ่ะ

ไม่เจอสามปี เจออีกทีในทีวีแทบจำไม่ได้ wink
#3 by Pl@y-M@Te At 2010-07-18 15:57,
อุ้ยยยยยยย...
ดีเนอะพี่โรส ครั้งนึงที่ได้เจอ^^
#2 by รักคือ? At 2010-07-18 09:46,
โีรส เป็นไงบ้าง หายกันไปนาน ที่แท้เป็นสก๊อยไปตามดาราอยู่นี่เอง อิๆ ช่วงนี้ทำอะไรอยู่ครับ big smile
#1 by เชน หยินและหยาง At 2010-07-18 06:02,