2008/Jun/21

 

และแล้วเวลาก็มาถึง
จะย้ายไปอยู่หอแล้วนะ

ความกลัวยังคงอยู่
แม้ใครๆจะพูดกรอกหูทุกวันว่าอย่าคิดมาก
อย่าคิดไปก่อน  เดาไปก่อน
ปัญหามันยังไม่เกิด  ไม่จำเป็นต้องนึกถึง

 

วันที่ต้องเลือก...
วันก่อนเพิ่งรู้ว่าตัวเองสอบข้อเขียนผ่าน
ทุนโครงการเยาวชนไปต่างประเทศแห่งหนึ่ง

(ไม่ได้ให้ไปเรียนนะ  เหมือนไปทัศนศึกษามากกว่า)
กำลังจะไปสัมภาษณ์
ติดที่ว่าวันที่เขาเรียกตัว
เราดันเริ่มงานไปแล้วนี่สิ

จริงๆแล้วก็อยากลองไปสัมภาษณ์
ถ้าไม่ได้อยากไปก็คงไม่ตาลีตาเหลือกส่งใบสมัครวันสุดท้าย
ไม่ถ่อสังขารไปสอบทั้งๆที่ไม่รู้จักทาง
นั่งเค้นหัวแทบแตกในห้องสอบ 
ขุดวิชาภาษาอังกฤษตั้งแต่ศตวรรษที่แล้วให้คืนชีพ
ทั้ง essay เกี่ยวกับการแก้ปัญหาข้าวแพง
ทั้งการแปล text การเมืองมหาโหด

แต่คนเราคงไม่สามารถเลือกที่จะมีหรือเป็นอะไรได้ทุกอย่าง
สิ่งที่ “อยากทำ” กับ “ควรทำ” มักจะขัดแย้งกันเสมอ
แทบไม่ต้องคิดเลยว่าควรจะทำอย่างไร
ต้องเลือกแล้ว
ก็เลือกทำงานสิ...
เลือกในสิ่งที่เป็นความจริงแล้วรออยู่ตรงหน้าคงดีที่สุด 

สัปดาห์แรกของการทำงานเป็นการเทรนล้วนๆ
ก็งงๆ แถมโดนหักเงินค่าเทรนอีก
ชั้นไม่ใช่แอร์โฮสเตสนะ  มีการมาหักค่าเทรนกันเนี่ย
ทำงานไปสักระยะ  เขาก็คืนให้
เอาน่า  ไม่มีอะไรแย่สักหน่อย (ปลอบตัวเอง)
เดี๋ยวจะหายไปพักนึงเพราะว่าไม่มีเน็ตให้เล่น

หยิบเอารูปเก่าๆมาดู
ภาพเราและเพื่อนๆที่ยิ้มอย่างมีความสุข
มีเรื่องฮาๆเกิดขึ้นมากมาย
ตอนที่ชีวิตแต่ละคนยังดี
ยังดูไร้เดียงสา
ตอนนั้นคิดว่าโตซะเต็มประดา
แต่จริงๆแล้วก็เป็นเด็กกันทั้งนั้น
นั่งยิ้มคนเดียว...ให้กับความสุข
เป็นอดีตไปหมดแล้ว

 

 

ยิ้มไว้...
ยิ้มให้เหมือนวันนั้นในอดีต
ยิ้มอย่างนั้นตลอดไป....

 

ปล.1  เพิ่งไปตัดผมมาเมื่อวาน  สั้นไปเลย  จากข้อศอกเหลือแค่บ่า (หน้าเด็กลงทันที)
ปล.2  มีคนทักว่าบ้าพลังมาก ยังไม่ทันทำงานเลยอัพซะตั้งหลายเอนทรี่
ก็อัพไว้ล่วงหน้า  เดี๋ยวจะหายหน้าหายตาแล้วนี่ หาเน็ตเล่นยากกว่าที่ทำงานเดิมอีก
ปล.3  สู้โว้ยยยยย!!
ปล.4  ร๊าก...รักเธอทั้งหมดของหัวใจ

 

 

รักเธอทั้งหมดของหัวใจ - พอส (Pause)

ทุกครั้งที่ฉันคิดถึงเธอ
ใจมันคอยบอกตัวเองอยู่เสมอ
ว่าเธอนั้นเป็นสุขไปแล้ว
ทุกครั้งที่ฉันนั้นเห็นภาพเธอ
วันคืนเก่าๆ ก็กลับมาเสมอ
มีแต่เธอที่จะไม่กลับมาแล้ว

ยังมีอีกหลายสิ่ง...ที่ฉันยังไม่เคยพูดสักที
และมีอีกหลายอย่างที่ไม่เคยทำจนวันนี้

รัก.... รักเธอทั้งหมดของหัวใจ
สิ่งเหล่านั้นเก็บไว้ข้างใน
เธอได้ยินไหมคนดี
อยากขอ...ให้ความรู้สึกที่ฉันมี
ส่งไปถึงเธอที่แสนดี
ว่าชีวิตนี้ฉันมีแต่เธอดั่งความฝัน
จะพบกันอีกได้ไหม
(แล้วสักวันจะไปหา)

หากฉันนั้นรู้ตัว
ก็คงไม่มัวเก็บมาจนวันนี้
โอ้...คนดีนั้นคงได้บอกไปแล้ว